Zăoshang hăo

zăoshang hăo = goedemorgen

Ik moet iets bekennen: ik heb last van een ochtendhumeur. Nu begint deze de laatste tijd steeds minder te worden. Het duikt voornamelijk op als ik 's nachts veel te laat ben gaan slapen. Zoals vannacht.
Ja, ik weet het, het is slecht. Maar toen ik om 1 uur opeens een idee bedacht voor een verhaal, moest ik het schrijven. En daar was ik pas na drie uur mee klaar. Oeps. Ik heb mijn vader nog naar beneden horen gaan. Hij heeft ook een soort slaapstoornis, maar dan een inverse van de mijne. Waar ik slecht in slaap kan komen, is hij veel te vroeg wakker. We vullen elkaar prima aan, wat dat betreft.

Vanochtend sleepte ik me dan ook pas na tienen uit bed. Dat lijkt misschien niet laat, maar wacht met je oordeel, ik heb de rest van de dag nog niet verteld. Ik was sowieso niet in het humeur om mensen goedemorgen te zeggen, laat staan mijn zusje. Ik heb wat gegeten, wat gedronken, lenzen ingedaan. Het normale ochtendritueel, dit keer compleet met chagrijnig gezicht.
Ik had de dag daarvoor keurig gepland om te gaan leren. Maar zodra ik aanstalten maakte met voorbereidingen voor dat leren (kamer opruimen, e-mail checken, MSN aanzetten) begon mijn hoofd te tollen. Ik had koppijn als een gek. Als ik niet beter wist, had ik gedacht dat ik een kater had. Maar ik heb gisteren niets gedronken - denk ik. Het kan natuurlijk altijd zo zijn dat de jus d'orange die mijn moeder voor me had geperst eigenlijk gemixed was met passoa. Alhoewel ik dat zeer waarschijnlijk had geproefd, ik drink best vaak passoa jus.
Toen zei ik tegen mezelf dat dit een examenloze dag moest worden. Daarop heb ik mijn wiskunde boek de kast weer in gesmeten - letterlijk - en ben ik gaan bedenken wat ik dan wél zou doen. Natuurlijk heb ik de voorbereidingen wel afgemaakt, vooral het e-mail check en MSN gedeelte.
Inmiddels was het al twaalf uur. Ik werd gebeld door mijn vader. Nee, hij was niet uit huis, het is zijn vrije dag en het was mooi weer dus daar is hij veel te lui voor, hij belde me via de ... ik weet het woord daar niet voor. Een functie op onze telefoons waarmee je een andere telefoon kan bellen. Wij hebben vier telefoons, eentje in het onderhuis, eentje in de woonkamer, eentje in de slaapkamer van mijn ouders... én eentje in mijn kamer. Mijn vader vroeg me of ik zijn broodjes wilde smeren. Dat doet hij altijd, hij is echt lui. Vraag me soms af hoe hij het zal rooien als ik uit huis ben, het omgekeerde verhaal. Grapje, ik maak me veel meer zorgen hoe ik het zonder mijn ouders zal gaan rooien.
Toen bedacht ik me achterstallige afleveringen van Holland's Got Talent te gaan kijken.
Niet zo snel oordelen! Ik ben geen snoob die alle talentenjachten volgt. Alhoewel, niet voor de volle honderd procent. Goed, ik heb Idols I en II gezien, X-Factor I, Dancing Queen en vast nog wel wat talentenjachtjes die ik me nu even niet kan herinneren. Maar Idols III tot en met X hebben geen halve procent van mijn aandacht gekregen. Ook X-Factor II kon mij gestolen worden. Al moet ik toegeven dat ik al de Op zoek naar shows wel op de voet heb gevolgd. Maar dat gaat over musicals en dat valt niet te vergelijken.
Momenteel volg ik enkel Holland's Got Talent. Het is de leukste talentenjacht omdat er alles in zit. Dans, acrobatiek, zang. Ik houd ervan om naar geheel andere sporten te kijken. Paaldans, eigenlijk Pole Fitness maar zo voorkom ik vragen met wat dát nou weer is, hiphop, panfluiten, twirlen, je kunt het zo gek niet bedenken of het zit in HGT.

Om vijf uur moest ik werken. Het was redelijk druk, maar verder niet benoemenswaardig. Er is niets bijzonders gebeurd, helaas. Thuis gekomen heb ik meer dan de helft van een film gezien en ben ik in bed gedoken om deze blog op de laptop te typen. Ik vraag me af of ik morgen wel Goedemorgen kan zeggen. Uiteraard barst ik nu van de energie, ik heb zo'n beetje de hele dag niets uitgevoerd. Maar goed, dat zien we morgen dan wel weer!