Berceuse

Eigenlijk zou ik altijd wel een berceuse (=wiegelied; schommelstoel) kunnen gebruiken. Maar deze week snak ik helemaal naar een middel om beter door in slaap te kunnen vallen. Ook vandaag begon eigenlijk vannacht. In die kleine uurtjes waarin ik weet dat ik het niet kan maken om de laptop aan te zetten, te moe ben om te lezen en daardoor maar ga denken.
Iets wat niet slaapbevorderend is.
Voor mij in ieder geval niet.
Zodra ik tegenwoordig begin met denken, en mijn volle honderd procent aandacht eraan besteed, denk ik aan de examens. Ik maak hele plannen over hoe ik zou moeten leren, voeg er gelijk in gedachte aan toe dat ik me toch niet aan die planning houd, en vraag me vervolgens af hoe ik wel goed kan plannen. Dan verwerp ik ook die planning, om met de conclusie te komen dat het toch geen nut heeft, ik zak toch.
Gelukkig ben ik in slaap gevallen. Het vervelende is dat ik niet weet wanneer en - belangrijker - waarom. Als ik me zou kunnen herinneren wat, waar, wanneer en waarom ik in slaap gevallen ben, kan ik deze kennis wellicht bij een volgende nacht gebruiken.

Vanochtend is in mijn herinnering een vage vlek, waar ik op scherp probeer te stellen. Alsof ik zonder bril of lenzen naar mijn computerscherm staar en mijn ogen toeknijp om de letters te lezen. Ik geloof dat ik op ben gestaan, met het juiste been, ik geloof dat ik heb gedronken en gegeten, ik geloof dat ik naar school ben gegaan om daar mijn geschiedenis examen te maken en na het eerste uur al het gevoel te hebben dat het een marteling is en dat ik weg wil. Uiteindelijk geloof ik dat ik om elf uur klaar was, en daarna nog even op een filmpje ben gegaan die tijdens de diploma-uitreiking getoond wordt. Hiep, hoi, mijn kop toch nog op het witte doek.
Toen ik thuis kwam werd mij door mijn vader duidelijk gemaakt waarom ik zo lusteloos was en de ochtend niet goed heb meegekregen. Ik was in rouw.
Natuurlijk was ik in rouw! Heel Nederland is in rouw! NOS, Wouter Bos, Premier Balkenende, Shownieuws, Trouw, ze hebben het allemaal over één tragedie. De scheiding tussen Jan en Yolanthe. Mijn vader was zelfs zo verdrietig dat hij zich er niet toe kon aanzetten om de vlag halfstok te hangen.
Lees: Dit is sarcasme.
Het niveau van Nederland is wel heel laag geworden vergeleken met de Gouden Oorlog die tijdens de tachtigjarige Eeuw werd gehouden (weeral een flauw grapje van mijn flauwe vader) als nu zelfs onze premier zich uit laat over de scheiding van Jan en Yolanthe. Wat zeg ik? De breuk van Jantje en Yolantje. Ze waren nog niet getrouwd, maar ze zullen vast vrienden voor het leven blijven.

Na Piper in een gekkenhuis wakker te zien worden en - verrassing! - noedels naar binnen geschoven te hebben, heb ik getracht het slaaptekort bij te werken. Helaas had ik nog steeds geen berceuse, dus geen slaap. Maar weer opgestaan om me op examens voor te bereiden.
Ik mocht dan wel geen berceuse hebben, slaap had ik wel. Ik was lusteloos, afgemat en moe geworden van Geschiedenis. Mede daardoor snapte ik heel weinig van mijn Wiskunde opgaves. Toen heb ik, rond drie uur, tegen me zelf gezegd dat ik beter kon uitrusten, waardoor ik Photoshop weer eens geopend heb. Het resultaat van dat avontuur valt op deze blog te zien. Met trots presenteer ik mijn nieuwe banner. Heeft me slechts een uurtje of twee, drie gekost. Maar het resultaat mag er zeker wezen!

Na het eten, nutteloze MSN gesprekken, en verrekte spieren bij het huppelen (jazzballet) opgelopen te hebben heb ik de hele commotie rond Jantje natuurlijk uitgebreid op het Shownieuws gevolgd. Er was gelukkig een journalist LIVE in Volendam. Helaas duurde het maar tien minuten, ik had gehoopt dat het de hele aflevering zou duren.
Toen ik net naar bed wilde gaan, zag ik dat ik mijn pc nog aan had laten staan. Met spijt zag ik dat ik een gesprekje met een goede vriendin die helaas weinig online is had gemist. Ik heb haar een e-mailtje gestuurd en ook haar vooral GEEN succes met haar examens toegewenst.

Nu is het onderhand tijd om mezelf - met of zonder berceuse - in slaap te wiegen, dus zal ik maar stoppen met bloggen. Heel kort samengevat komt deze blog er toch eigenlijk op neer dat ik de hele dag heb geslaapwandeld.