Xuésheng

xuésheng = student

Studenten zijn er in alle maten, het zijn net mieren. Studenten die graag studeren, studenten die studeren omdat het van vader en moeder moet, en studenten die studeren om het studentenleven te beleven. Welke student ik ben? Daar moet ik je het antwoord nog even over schuldig blijven. Maar over een maand zal ik het je vertellen.
Ja, de vakantie is over de helft. Over twee weken beginnen zelfs de eerste basisscholen al. Het wordt tijd om schoolspullen te kopen.

Maar niet op een zaterdag. Nooit op een zaterdag. De zaterdag is, net als de zondag, een dag om te rusten. Twee dagen die niet gebruikt worden om te werken. Rusten is iets wat ik als de beste kan. Daarom was vandaag wellicht een klein beetje saai.
Buiten het feit dat ik pas om elf uur mezelf uit mijn bed sleepte, vond ik me de rest van de halve dag ook in bed. Op de laptop. Mijn laptop staat namelijk tegenwoordig op een krukje, naast mijn bed. Wat wil je anders, als je bureau een paar kilometer verder staat in een klooster? Vandaag was ook de perfecte gelegenheid om de liedjes van Ciske de Rat uit het hoofd te leren, hoe komt het toch dat ik songteksten altijd sneller ken dan wanneer ik woordjes moet stampen? En uiteraard leende deze zeer zonnige, warme dag, zich uitstekend om nog wat spullen in te pakken. Ik ben namelijk altijd binnen. Weer of geen weer. Met geen weer is mijn argument dat het te slecht weer is om naar buiten te gaan. Met weer is mijn argument dat de zonnestralen slecht is voor de huid. Niets voor niets stond er in het nieuws dat zonnebanken de kans op huidkanker met 75 (!) procent verhoogd. De zon zelf is dan wel wat minder gevaarlijk dan een zonnebank, het blijft risicovol.

Nu was het dan weer wel het geval dat het mooie weer voor een barbecue bij ons in de achtertuin heeft gezorgd. Met grootouders en al erbij. Nee, niet voor op de barbecue, maar voor als visite, meeëters met andere woorden. Helaas moest ik werken, dus kreeg ik een privébarbecue. Waarschijnlijk, zo zei ik, de laatste keer dat ik bediend werd door mijn ouders. Vanaf maandag ga ik namelijk in het klooster wonen...
Op mijn werk was het weer behoorlijk niet druk. Volgens één van de dochters van de baas is dit het slechtste kwartaal dat zij in veertien jaar hebben gehad. Ik geloof ze graag. Nog nooit ben ik zo vaak eerder thuis geweest. Ook vandaag was ik eerder thuis, wat er weer voor zorgde dat ik mijn grootouders nog even zag.
Ach, nog even en dan ben ik een student. Dan is dit leven wat ik nu lijd een ver van mijn bed show. Letterlijk, want het is anderhalf uur reizen van het klooster naar mijn ouderlijk huis.