liúxué

Zoals de meesten van jullie wel weten ben ik momenteel een jaartje in Taiwan. Dat is waarschijnlijk ook de belangrijkste reden dat ik deze blog heb verwaarloosd. Echter, ik heb in twee jaar tijd al geen blog meer geschreven, dus hoogste tijd voor een upload. Gezien ik toch niet kan slapen. Het woord dat ik hiervoor heb gekozen 'liúxué' betekent 'in het buitenland studeren'.

Hierbij zal ik jullie vijf dingen vertellen die belangrijk voor me zijn of waren in Taiwan.

1) Mijn vriendje
Eindelijk, na twintig jaar zoeken, na grapjes als 'Mijn schoonouders konden geen kinderen krijgen, het is niet mijn schuld dat ik geen vriendje kan vinden!' en 'ik ga maagd het graf in! -op haar grafsteen: eindelijk een gat gevuld', heb ik een vriendje. Ik moest ervoor naar de andere kant van de wereld om hem te vinden. En ja, hier komt het. Hij is Nederlands. 'Jij gaat naar Taiwan om een Nederlander te ontmoeten?'. Ja, ik ben me bewust van de ironie. Maar wees eerlijk, hij komt uit Limburg! Dat is zo goed als België (hoewel België natuurlijk eigenlijk gewoon de dertiende provincie van Nederland is, maar om nou 13 provincies te hebben gaat zelfs die nuchtere Nederlanders te ver). Ik heb hem zelfs in mijn eerste week in Taiwan ontmoet, zijn eerste dag. Van daaruit zijn we begonnen met daten, en al na een kleine maand waren we in een club met zijn vrienden waarop hij zei: 'Ik weet niet hoe ik je aan mijn vrienden moet voorstellen. Is het goed als ik je mijn vriendin noem?'. Inmiddels zijn we al weer ruim zeven maanden bij elkaar. Waarschijnlijk moet de tekst van mijn grafsteen worden veranderd.

2) Cheerleaden
Jep. Van huppelclubje (zoals mijn vader jazzballet altijd noemde), naar C-H-E-E-R, CHEERLEADEN YEAAAAAAAAAAAAH (Jiayou!) ((zoek dat maar op op google translate, muahaha)). Het heeft een half jaar gekost, maar eindelijk had ik dan de moed (en de tijd) om me met cheerleaden bezig te houden. Wat een nostalgie! Cheerleaden heeft zoveel van turnen in zich, de sport die ik ruim zes jaar heb gedaan, dat ik bij de eerste paar keren pas merkte hoe veel ik turnen eigenlijk miste. En in de lucht gegooid worden door gespierde Taiwanese mannen, dat is ook echt een sensatie. Wellicht zijn de cheerleadmannen een van de weinige gespierde mannen die ik hier in Taiwan heb gezien, gorgeous! En nee, Cheerleaden is niet gay! 'Wij hebben zoveel meisjes die we mogen tillen, dragen, en aanraken. Cheerleaden is het tegenovergestelde van gay!' Aldus een van mijn mannelijke cheerleadteamgenoten.

3) Reizen
Mijn geld is op. Hoe dat komt? Omdat ik heel Taiwan, dat ongeveer net zo groot is als Nederland, heb gezien. Hoewel het volgens mijn lerares (als reactie op een presentatie die ik gaf over reizen in Taiwan) meer dates waren dan reizen. Gezien ik slechts naar één plaats ben gegaan zonder mijn vriendje. Ik heb zonsopgang gezien op Alishan (een berg), hoge temperaturen meegemaakt in Kending, mooie meren gezien, dolfijnen gespot, Taipei vanaf Taipei 101 gezien (serieus, 101 zal voor mij nooit meer hetzelfde betekenen) kortom, alles gezien wat ik moest zien! En dat was het blutgaan zeker wel waard. (Hoewel mijn moeder hier wellicht oneens mee kan zijn, gezien zij ervoor heeft gezorgd dat ik nog wel kon eten nadat ik blut was. O, ik hou van mijn moeder!)

4) Vietnam
Buiten veel reizen in Taiwan ben ik ook naar Vietnam gegaan. Met... Nee, niet met mijn opa. Met mijn vriendje. Na een paar maanden Taiwan, voelde Vietnam echt als vakantie, als even iets totaal anders. Vroeger had ik wellicht gezegd dat al die Aziaten op elkaar lijken, maar eigenlijk zit er best verschil tussen Japanners, Chinezen, Taiwanezen, Vietnamezen, Koreanen, etc. Hoewel ze nog steeds allemaal zwart haar hebben en raar zijn, begrijp me niet verkeerd! Maar Vietnam straalde zoiets anders uit dan Taiwan. Het was een welkome vakantie, na maanden van niets anders doen dan naar de clubs gaan en vooral zo weinig mogelijk huiswerk maken, maar sssh.

5) Vrienden
De mogelijkheid om met allerlei nationaliteiten bevriend te worden. Alleen al om die reden is Taiwan de beleving van mijn leven. Hoe heerlijk om de ene keer Nederlands te praten (zo verleer ik het tenminste niet!), dan weer Chinees, om af te wisselen met Engels, hier en daar een woordje Frans (voulez-vous coucher avec moi, c'est soir... O, sorry, I already have a boyfriend, but that is the only french I remember!), en het wat bekendere Duits aan te horen. Vrienden over de hele wereld maken is zoiets unieks, iets wat je enkel in het buitenland kan doen. Want, laten we eerlijk wezen, hoewel Nederland barst van de nationaliteiten, komt het zelden voor dat je vriendengroep bestaat uit een nationale shake (hmm, ik heb honger). Maar dankzij Taiwan heb ik deze shake wel mogen maken! (doet me herinneren dat mijn blender kapot is gevallen vorig jaar. Mooi, kan ik niet eens een smoothie maken als ik over vijf weken weer terug ben).

Natuurlijk zijn er veel meer indrukken. Maar gezien het nu laat is, en ik op deze manier wil laten merken dat ik van plan ben me weer bezig te houden met deze blog, houd ik het hier maar bij. Voor uitgebreide verslagen (zo goed als dagelijks, in ieder geval het eerste half jaar toen ik het nog leuk vond en ook nog wat meemaakte) kan je altijd een kijkje nemen op www.feijizaiwolaide.blog.com (waarom zo'n vreselijk moeilijke naam? Omdat een of andere vriendin voorstelde dat ik mijn blog een chinese titel moet geven. Niet echt praktisch, achteraf, gezien niemand het adres lijkt te kunnen onthouden! Schandalig eigenlijk, zo moeilijk is het nou ook weer niet... Als je tenminste Chinees geleerd heb).