Flamboyant

Vandaag gaan we weer vrolijk door met lijstjes. Nu met nog extra betekenis, over minder dan vijf weken ben ik weer terug in Nederland! Dus weer mijn top vijf. Waarover dit keer? Over welke dingen ik het meest flamboyant, het meest opmerkelijk, raarst, vreemd, anders, vond aan Taiwan/Taiwanezen! Vergeleken met Nederland/Westerlingen, etc. Want, Taiwanezen, (en eigenlijk ook Aziaten) zijn nu eenmaal totaal anders dan onze nuchtere Nederlanders. Die ook raar zijn! We kunnen niet eens een kabinet vier jaar staande houden, weten vaak niet hoe we moeten ontspannen, doen mee aan de EU, spreken een taal waarvan het meest bekende woord internationaal apartheid is (jep, lang geleden dat dát liedje in de hitlijst stond) en krijgen dan dingen als op zijn dubbel dutch doen, de rekening op zijn dutch doen, etc, etc.
Maar goed. Dit ging over wat Taiwan/Taiwanezen (aziaten) flamboyant maken!

1) Bloedtype
Blijkbaar is dit normaal onder aziaten, of in ieder geval onder Koreanen, Japanners, Chinezen en Taiwanezen. Wat normaal is? Onderstaand gesprek:
- "Hey, hoe heet je?"
"Cindy Huijgen"
- "Wat studeer je?"
"Chinees"
- "Wat is je bloedgroep?"
"WAT?"

Jep. Aziaten kennen hun eigen bloedgroep. Het is normaal om iemand anders bloedgroep te vragen, normaler dan diens leeftijd. Waarom? Omdat je aan een bloedgroep of zou kunnen lezen wat diens karakter is! En omdat, als het gesprek dood dreigt te vallen, je dan kan zeggen: Ben je A positief! Ik ben ook A positief! Heb je ook altijd dat...
Het is nóg een vorm van horoscoop. Alsof de westerse horoscoop, het jaar waarin je geboren bent, je naam, nog niet genoeg was, hebben ze ook je bloedgroep nodig om te bepalen wie je bent! Het feit dat ik mijn bloedgroep niet ken, word hier als vreemd beschouwd. Er staan op straat overal wagentjes. Eerst had ik geen idee wat die wagens zijn, totdat zo'n Taiwanees zei dat het een bloedbank was. Waarom? Om je te testen op iets? Nee, om erachter te komen wat je bloedgroep is!
En ik dacht dat Ik ben Maagd, raar was. Maar ik ben A Positief! klinkt nog veel raarder.

2) Langzaam
Alles, alles, ALLES in Taiwan is langzaam. Mensen die langzaam lopen (kunnen ze niet doorlopen? Waarom moeten ze altijd zo langzaam lopen? Moeten ze nergens heen ofzo?), roltrappen die langzaam gaan (hoewel dat wel handig is als je andere dingen op die roltrap doe, *kuch*), mensen die langzaam bewegen (ja echt! ze bewegen, werken, en eten langzaam!), tot aan lessen die langzaam gaan! Oké, dat is misschien niet echt apart aan Taiwan, lessen die snel gaan zijn ook in Nederland zeldzaam, misschien nog wel zeldzamer dan hier...

3) Prullenbakken
Er zijn geen prullenbakken te vinden op de straat in Taiwan. Door dit hele jaar heen zijn mij verschillende verklaringen gegeven. Hier op een rijtje:
Vuilnismannen om de prullenbakken te legen zijn te duur. Iedereen hier heeft een universitaire opleiding (zegt wat over het niveau van de universiteiten hier), zelfs vuilnismannen hebben dus een universitair diploma. Waardoor ze te duur zijn.
Als er geen prullenbakken op straat staan, wordt het ook niet vies. Right. Als je net van de Nightmarket komt met allemaal zakjes van het eten (geen wonder dat mijn pogingen om af te vallen niet zo efficient zijn als dat ik wilde) dan wordt je heus niet verleid om het gewoon 'per ongeluk, whoops' uit je handen te laten vallen.
Omdat het zo heet en benauwd is in Taiwan gaat het heel erg snel heel erg stinken. Door geen vuilnisbakken te hebben stinkt het dus ook niet. Dit vind ik een heel logische reden... Ware het niet dat de enorme smog in Taipei net zo stinkt dat die paar vuilnisbakken meer of minder ook niet erg zouden zijn.

4) Paraplu
Los van het feit dat ik nu waarschijnlijk aan mijn twintigste paraplu bezig ben, te wijten aan mijn vergetelheid (ja, ja, als mijn hoofd los zat zou ik die ook nog vergeten), of dat die goedkope die ik kocht weer eens kapot ging, of dat ik naar een club ging en daarna mijn paraplu niet mee kon nemen, dat is al irritant zat aan Taiwan. Daarbovenop is de paraplu ook raar omdat het twee functies heeft.
- Tegen regen. Doh. Natuurlijk. Dat doen wij ook. Maar hier steken ze hun paraplu al op als er één druppel in de lucht zit, als het zooo zacht regent dat je het niet eens op je huid voelt vallen. Omdat de regen slecht zou zijn voor je huid, en voor je haar (natuurlijk, Chinezen en hun haar).
- Tegen de zon. Huh? Jep. Chinezen hebben nu eenmaal het tegenovergestelde mode beeld van westerlingen. Ze willen zo wit mogelijk zijn. Weeral een bewijs dat mensen altijd datgene willen wat ze niet kunnen krijgen. Blanken willen bruin zijn, Chinezen willen wit zijn, ik wil een beroemde schrijver worden die meer geld gaat verdienen dan JKRowling, jij wou dat deze blog niet zo vol onzin stond zodat je niet weer vijf minuten van je leven had verspild aan het lezen van onzin, en ga zo maar door. Zodra de zon tevoorschijn komt, zie je dus op straat een deken van paraplus. Eerst vond ik dat zo raar, en irritant. Maar ja, ik ben inmiddels geïntegreerd en pak soms stiekem ook mijn paraplu erbij als de zon schijnt. Maar meer omdat ik dan in de schaduw loop en dat een stuk minder warm is, dan omdat ik niet bruin wil worden. (al moet ik bekennen dat ik het ook niet mooi vind om bruin te worden. Toch nog iets van Chinese genen in me dus...)

5) Eten
Iets wat apart is aan Taiwan, maar niet per se vervelend (oke, heel eerlijk gezegd, TOTAAL niet vervelend). 24 uur op de dag kan je eten. En het is zelfs nog supergoedkoop ook! Je kan het halen op de straat, kleine (vette) hapjes, in de 7/11 (nee, niet 9/11), in een restaurant, zelfs de kantine van mijn dorm is tot 1 uur 's nachts dagelijks open! Hoe heerlijk! Niet dat ik andere keuze had, gezien ik geen keuken heb waar ik mijn kookkunsten *kuch* in kan vertonen. Wel jammer dat je maar íets verkeerd hoef te eten, of je hebt een voedselvergiftiging. Mij is het natuurlijk weer niet gelukt om er een te krijgen, helaas. (hey, het is wel de beste manier om heel snel kilo's af te vallen! Grapje :P).

Stay tuned voor het lijstje van volgende week!